Auch - Compostelle : supporting diabetes !

Nadat we gisteravond de mis van een uur (in het Spaans!) netjes hadden gevolgd, zijn we gaan eten in een tentje aanbevolen door één van de nonnen. Het eten werd niet door iedereen gewaardeerd, maar het was dan ook even wat anders dan dat we in NL zijn gewend. De keuze was varkenswangen of hacheevlees! Het hacheevlees was goed te doen, maar de wangen waren een nieuwe ervaring. Wel alles netjes opgegeten en rond een uur of tien zijn we terug naar het klooster gegaan. De deuren zaten al op slot, dus we moesten aanbellen… Dat was even spannend en we dachten ook dat er een boze non de deur opendeed… Gelukkig viel het mee, maar Remon was wel even geschrokken ;) We mochten gelukkig nog naar binnen en toen konden we ons bed opzoeken.
Na een goede nachtrust in het klooster werd het ontbijt in een apart zaaltje geserveerd door onze vaste koks Rijna en Rene. Dit smaakte weer goed. De planning was om om 9 uur weg te rijden, maar we raken zo bedreven in het inpakken en start klaar maken dat we om half 9 al weg konden rijden. Tegen alle verwachtingen in, is het de hele dag prachtig weer geweest. De temperatuur hield echter bij de start opnieuw niet over, het werd uiteindelijk slechts 7 graden. De weg hoefden we niet te zoeken, want er liep al een lange rij pelgrims. De weg was verder ook niet ingewikkeld: één rechte weg richting León… Onderweg hebben we natuurlijk nog wat koffiestops gehad en in het plaatsje Sahagún hebben we onze lunch opgegeten en een stempel gehaald. Daarna hebben we de rechte weg vervol gd en moesten we uiteindelijk tóch een keuze maken: òf het pad langs de snelweg òf via de alternatieve Romeinse route. We hebben voor het laatste gekozen. Dit hebben we geweten, want was onverhard en één rechte lijn. Je kon van oost naar west en noord naar zuid kijken, zonder dat je wat tegen kwam. Dat was dus fietsen, fietsen en fietsen, 22 km lang. Af en toe wel gestopt, zodat de groep weer wat dichter bij elkaar kon fietsten. Ook nog een band geplakt van een mede-pelgrim; die was daar erg blij mee, want was zelf niet zo goed voorbereid… Een aantal fietsers kon zich ook weer lekker uitleven op dit traject en dat was toch ook wel weer erg leuk. Zo heeft elk traject weer zijn plussen en minnen…
Om 15u15 stond het welkoms comité bij de ingang van onze slaapplaats in Mansilla de las Mulas. Dat was erg leuk; de etappe zat er weer op, dat was weer minder, maar missie volbracht! Nadat we de bekende foto’s hebben gemaakt, zijn we het dorp ingereden en op zoek gegaan naar een slaapplaats. We hebben verschillende bekeken, maar uiteindelijk zijn we uitgekomen bij een pelgrimsslaapplaats, omdat we daar onze fietsen achter slot en grendel konden neerzetten. De herberg ging pas om 17h00 echt open, maar we konden wel alvast een bed reserveren/overmeesteren. Dit lukte gelukkig voor 15 personen. Iedereen douchen en Rijna en Rene hebben ondertussen een eetplek gereserveerd, naast de deur. Ideaal dus. Hier hebben we met z’n allen ook lekker wat gedronken. Dit was erg gezellig.
Om 20h00 konden we aan tafel en dit ging er goed in: de bekende mixed salade als voorgerecht en als keuzemenu vis of vlees en zelfs een toetje na. Prima maaltijd! Al geeft John echt de voorkeur aan een goed bord macaroni van Rijna en Rene ;) Na het eten nog lekker lang nagetafeld, het stukje nog getypt en de bekende sterke verhalen met elkaar gedeeld. Op naar de volgende etappe!
 
Tenslotte nog de statistieken:
79 km, gemiddelde snelheid 18.2 km, 2300 calorieën en 621 hoogtemeters.